Παρελάσεις

Διαβάζω από την Ελευθερορυπία:

Κατάργηση παρελάσεων

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Ο Γ. Παπανδρέου επιχειρεί να πείσει ότι στόχος του είναι ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας. Για να συμβεί κάτι τέτοιο, βασική προϋπόθεση είναι φυσικά ο εκσυγχρονισμός των αντιλήψεων που κυριαρχούν και έχουν βαθιές ρίζες πολλών χρόνων και μάλιστα έχουν γίνει αποδεκτές από ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτικού κόσμου, ακόμα και από ένα μέρος εκείνου που αυτοαποκαλείται προοδευτικό. Αν πράγματι επιθυμεί ένα στοιχειώδη εκσυγχρονισμό ο πρωθυπουργός, δεν έχει παρά ν' αλλάξει το φαινόμενο των παρελάσεων, ιδιαίτερα σε σχολεία. Μια παρωχημένη αντίληψη θέλει τις παρελάσεις αυτές να λειτουργούν παιδευτικά στους μαθητές και μαθήτριες για ιστορικά γεγονότα που αφορούν αυτή τη χώρα. Ωστόσο, μόνο αυτό δεν συμβαίνει. Οι μαθητικές παρελάσεις -σαν και αυτές που επαναλήφθηκαν μόλις προχθές- και ιδιαίτερα με τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται, βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία και με το αρχικό νόημα που αυτές είχαν, αλλά και με τη σύγχρονη πραγματικότητα και τις παιδαγωγικές αντιλήψεις που -θα έπρεπε να- κυριαρχούν. Ιδιαίτερα, σε μια κοινωνία σαν τη νεοελληνική, που συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά μια πολυπολιτισμικής κοινωνίας, ανάλογης των δυτικών χωρών. Τα ίδια τα παιδιά δεν εισπράττουν τίποτα από αυτές τις παρελάσεις, τουλάχιστον τίποτα απ' όσα θα έπρεπε να εισπράττουν, για να δικαιολογείται η συνέχεια των παρελάσεων. Αντίθετα, μερικές φορές γίνονται και τα ίδια μάρτυρες ρατσιστικών συμπεριφορών, όταν βλέπουν ν' αποκλείονται από αυτές συμμαθητές-τριές τους διαφορετικής εθνικότητας...

Φυσικά δεν περίμενα τίποτε περισσότερο από έναν τρωγλοδύτη της ελληνικής πρωτεύουσας , τακτοποιημένο στην αναπαυτική του καρέκλα, που νομίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος. Χτες βρέθηκα στην παρέλαση της Ξάνθης. Ναι της πολυποτισμικής Ξάνθης. Της Ξάνθης της συνύπαρξης δυο μεγάλων θρησκειών. Στη βόλτα μας στην καταπληκτική παλιά πόλη της Ξάνθης, μαζί με το γιό μου, περάσαν δυο μικροί Πομάκοι από μπροστά μας με τη στολή του σχολείου τους, προφανώς πηγαίνοντας στην παρέλαση.
Ο μικρός αναρωτήθηκε:
- Είναι Τούρκοι μπαμπά;
- Όχι αγόρι μου Έλληνες είναι. Δεν βλέπεις που πηγαίνουν στην παρέλαση;
Θα έπρεπε να δείτε την περηφάνια του πατέρα τους λίγο πιο πάνω, που από μόνος του προσφέρθηκε να μας δώσει οδηγίες για το πως θα φτάναμε στην καταπληκτική πλατεία της μητρόπολης.
Κι η μεγαλύτερη έκπληξη η συμμετοχή πομάκων στην παρέλαση, να χειροκροτούν τα δικά τους παιδιά που έκαναν παρέλαση... Με τις μαντήλες στα κεφάλια...

Κι εδώ βρήκα φωτογραφίες από το Μεγάλο Δέροιο που αποτυπώνουν αυτό που έζησα στην Ξάνθη:



Ίσως όμως έχει δίκιο όμως ο συντάκτης της Ελευθερορυπίας! Για τους αιμοδιψής προχώ νέους των ΒΠ που σαν σκοπό της ανίας τους έχουν βάλει την καταστροφή της περιουσίας και της ζωής των υπολοίπων, οι παρελάσεις σίγουρα δεν έχουν να πουν κάτι! Άλλωστε εκεί μιλάν τα Καλαζνίκωφ...