Χαλαρά παιχνίδια με τη δημοκρατία

Από το προπύργιο του παλαβού εκσυγχρονισμού διαβάζω:

Τα μέσα να υπηρετούν τον σκοπό

Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Αυτό κάνει ο Στέφανος Μάνος, με την πρόταση που δημοσίευσε σε τούτη την εφημερίδα στις 27 Νοεμβρίου, σε άρθρο με τον τίτλο «Πραγματικοί βουλευτές». Συνοψίζω την ιδέα του: Υπουργοί γίνονται μόνον εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα ή βουλευτές που αυτομάτως παραιτούνται, δεσμευόμενοι συγχρόνως ότι στις επόμενες εκλογές δεν θα πολιτευθούν. Έτσι, οι υπουργοί γίνονται λιγότερο ευάλωτοι στις παντοειδείς πιέσεις. Από την άλλη πλευρά, οι βουλευτές περιορίζονται στη νομοθέτηση και τον έλεγχο της κυβέρνησης. Με λίγα λόγια, ο ιμάντας που μεταφέρει το ρουσφέτι από τον ψηφοφόρο στην κυβέρνηση κόβεται. Δεν λέω ότι είναι τέλεια η πρόταση. Ίσως έχει μειονεκτήματα που δεν τα βλέπω. Είναι όμως προς τη σωστή κατεύθυνση: Προσπαθεί να θέσει τα μέσα στην υπηρεσία του σκοπού, ο οποίος είναι η καλή διακυβέρνηση, από ανθρώπους με πάθη, ελλείψεις και αδυναμίες και όχι από αγίους!

Καταλάβατε δηλαδή ότι σε λίγο δεν θα είναι απαραίτητες οι εκλογές, αφού οι "καλύτεροι" και μάλιστα εξωκοινοβουλευτικοί θα αυτοδιορίζονται με συγκεκριμένη υποτίθεται διάρκεια θητείας και μετά απλά θα παρατείνεται αυτή η διάρκεια γιατί δεν θα βρίσκονται επάξιοι. Άλλωστε ήδη το ζούμε αυτό με την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Όμως εγώ θα πρόσθετα και κάτι άλλο. Αν οι αποφάσεις που παίρναν οδηγούσαν σε έλλειμμα, το έλλειμμα αυτό να το πληρώνουν με τη δήμευση της περιουσίας τους. Κάτι θα ξέρει ο κ Μάνος από λάθος αποφάσεις...